donderdag 7 maart 2013

Mumbai en Varanasi

Nu in de trein naar lucknow, tot ziens varanasi. Wat was je mooi

Na een 14 duurende rit met de bus vanuit hampi naar mumbay hadden we 16 uur in mumbay, later kwam er nog 10 uur bij vanwege trein vertraging. (Dat is even wat anders dan de 1 uur vertraging in nederland)
We hebben in die tijd snel wat van mumbai kunnen zien.
Mumbai is erg modern en je ziet veel westerse invloeden. Verder heeft het een gigantische sloppenwijk, de grootse van india.de armoede is erg groot en opvallend in mombai. Elk plekje waar geen gebouw staat word benut door daklozen.
Dat was voor zover mumbai voor ons. Zeker een stad om naar terug te keren. Zo ie zo india is een land om nog een keer heen te gaan, je ziet eigenlijk zo weinig nog in een reis van 2 maanden.

Na een treinreis van 31 uur in de trein met snurkende indiers. (na 31 uur ben je er ook echt wel klaar mee) kwamen we dan eindelijk aan in varanasi. Voor mij het hoogte punt van de reis.
Varanasi was mega druk, dat kwam doordat er een festival bezig was 4 uur vanaf varanasi (1 x in de 12 jaar is dit festival)

Varanasi is de stad van shiva, die hier in een soort van lichtbuis de hemel in werd geschoten.
Daarom zie je langs de ganges allemaal babas, in oranje doeken of naakt in wit as gewreven mensen die hun hele leven god shiva aanbidden. Ze wonen in zeiltentjes en reizen alle heilige plekken af. Ze hebben heel weinig qua spullen maar zijn zelf aardig rijk en dragen dure sieraden.

De ganges is erg speciaal, overal zijn hier tempels plus hier vinden ook de crematies plaats.
Crematies kosten hier 50 tot 120 euro, ligt eraan in welke kasten je zit. Ook de plek waar je gecreemerd word hangt af van de kasten. Als je tot de hoogste kasten behoort word je op een soort podium verbrand, de laagste kasten worden het verst weg van de ganges verbrand.
Ze leggen het lichaam op een stapel hout en doen een ritueel (wat voor een ritueel hangt ook weer af van de kasten) ten slotte steken ze de stapel aan.
Indiers gaan zo anders om met de dood dan ons. Je ziet nieman huilen of triest zijn. Ik denk dat ze de dood hier als iets moois zien, als een soort geschenk.

we hebben de crematies mogen bijwonen. Daarnaast hebben we ook het tegnovergestelde van een crematie mogen meemaken; een echte indian wedding.
Gister avond gingen we nog een rondje wandelen in varanasi en toen werden we zomaar uitgenodigy voor een bruiloft.
Wij met onze slobberkleding voelde ons een klein beetje ongemakkelijk tussen alle mooi uitziende mensen.
We hadden snel een boeket gekocht voor het bruidspaar en toen we dat gaven kregen we te horen hoe vereerd ze zich voelde dat wij op hun bruiloft waren en toen wrden we overladen met eten en drinken. Zo bizar, wij voelde ons juist vereerd daar te mogen zijn!

Weer allemaal leuke ervaringen dus.
Nu zijn we onderweg naar lucknow, daarna gaan we door naar dehli want we hebben nog 1,5 week helaas.
Pfoe, wat ga ik het hier toch missen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen